Пагрозы сёмзе і кумжы

Найбольш значным фактарам пагрозы для прахадных ласосевых (сёмгі і кумжы) з'яўляецца пабудова плацінаў на буйных рэках, каторыя ізалююць вытворцаў ад лепшых нерасцілішчаў, што знаходзяцца ў прытоках басейнавай ракі. Не знаходзячы месцаў для размнажэння, рыбы разрываюць ужо збудаваныя гнёзды, у выніку ікра гіне, а эфект нерасту зніжаецца.

Таксама адмоўна ўплывае на колькасць прахадных ласосевых і фарэлі ручаінавай будаўніцтва плацінаў на малых рэках. Падчас працы турбінаў малых ГЭС ідзе скід вялікай колькасці вады з водасховішча, што прыводзіць да заглейванню і заносу нераставых бугроў, што знаходзіцца ніжэй па цячэнні ракі, і гібелі ікры ў іх.

Здрабненне зарэгуляваных малых рэкаў, змянення іх гідралагічнага рэжыму і каналізацыя. Гэта прыводзіць да рэзкага здрабнення і нават перасыханню ў засушлівыя гады асобных ручаёў, што падрывае кармавую базу для моладзі ласосевых і вытворцаў фарэлі.
Узворванне прыбярэжных земляў, актыўная гаспадарчая дзейнасць, забор вады на вытворчыя патрэбы і высечка лясоў па берагах ручаінаў. У выніку павялічваецца каламутнасць вады з-за арганічных рэчываў і ўгнаенняў, што зносяцца з палёў. Наступства арганічнага забруджвання — заілення нерасцілішчаў, пагаршэнне ўмоваў для інкубацыі ікры і нагула моладзі ўсіх ласосевых і фарэлі ручаінавай. Усе гэтыя фактары прывозяць да знікнення нерасцілішчаў у вярхоўях рэк.

Прамое забруджванне рэк бытавымі і фабрычнымі адыходамі і сцёкамі прадпрыемстваў сельскай гаспадарцы. У выніку забруджвання арганічнымі рэчамі нерасцілішчы зарастаюць водняй расліннасцю і не могуць выкарыстоўвацца ласосямі. Моцнае скідванне рэчаў, якія забруджваюць воду, у момант веснавой паводкі вызывае прамую гібель моладзі ласосевых рыб.

У апошнія гады з'явіўся яшчэ адзін фактар пагрозы – бабровыя плаціны на нераставых рэках, якія значна ўскладняюць, а часта ствараюць зусім непераадольныя перашкоды на шляху да месцаў нерасту. У выніку большая частка нерасцілішчаў становіцца недаступнай для рыб. Акрамя таго, гэтыя плаціны ствараюць падпор вады, у выніку чаго ўчаскі вадаёмаў працягласцю 100 м і болей становяцца непрыдатнымі для нерасту.

У сувязі з нізкай колькасцю ласосяў вялікае значэнне мае тое, шторыб, якія ідуць на нераст, здабываюць у рэчышчах рэк і прама на нерасцілішчах. Уплыў незаконнай здабычы рыбы вядзе да таго, што часта паспяховасць нерасту блізкая да нуля, а беларускія малыя рэкі пераўтвараюцца ў экалагічную пастку для ласосяў. У той час як нават адзінкавыя выпадкі здабычы кумжы і сёмгі ставяць пад сумнеў існаванне відаў у Беларусі. Чым менш рыб змогуць паспяхова завершыць нераст, тым менш іх вернецца ў нашыя рэкі праз некалькі гадоў.